September 2004

Cor Denneman zit behaaglijk en enthousiast
in zijn ligstoel in de tuin. Zijn eigen natuur is zo ongeveer
de natuur. Als kleine jongen voelde hij zich al zeer
verbonden met de schoonheid van de aarde, de dieren en vooral de
bomen. Het kon niet langer uitblijven, alleen al vanwege zijn
naam: als zelfstandig ondernemer is hij zich gaan toeleggen op
verantwoorde groeninvestering. Vooral in de bosbouw, binnen en
buiten Europa.
Cor, wie ben je op dit moment?
‘Een intens gelukkig mens; ik weet mij
gekoesterd door familie en andere dierbaren. Ik voel me volkomen
leeftijdsloos want ik heb besloten om kind te blijven zonder
naief te zijn. Mijn leven was niet volledig rimpelloos, maar het
scheelt niet veel. Ik voel me daarom een gezegend mens. Ik
probeer door de jaren heen mijn in aanleg heerszuchtige natuur
(hij is een zonnige leeuw, red.) te transformeren naar het
liefdevollere in mezelf. Dat zijn groeifasen waar ik hard aan
wil werken. Hoewel ik naar buiten gericht lijk, ben ik eigenlijk
een teruggetrokken man die de stilte opzoekt. En om mezelf samen
te vatten: ‘een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’.
Zie je je levensbenadering als religieus?
‘In de zin van een holistische visie op de dingen, de
onderliggende verbondenheid en afhankelijkheid van het al wel,
ja. Mijn vader is Rooms-Katholiek, mijn moeder Lutherse. Ik
geloof in de kracht van rituelen mits deze oprecht worden
uitgevoerd. Dat kan helend werken, althans voor mij is dat zo.
Mijn vrouw en ik hebben een oecumenische gedachte en hebben
bijvoorbeeld zo ons huwelijk vormgegeven bij msg.Müter. Maar
spiritualiteit reikt voor mij verder dan gevestigde religie
alleen. Ik ben me gaan verdiepen in oosterse filosofie en
mystieke tradities: datgene wat het verstand te boven gaat trekt
me aan. Dat verklaart ook mijn fascinatie voor de natuur. Zo
houd ik er enorm van om te kleien en andere dingen te maken met
natuurlijke materialen. Verder blijf ik denk ik een analytisch
en logisch denkend mens. Zoveel mogelijk althans’
Wat drijft je in de dingen die je op dit
moment doet?
‘Op mijn 25e
was ik reeds directeur en voelde me heel wat. Ik begon in te
zien dat mijn leven wel erg beperkt was. De mooiste dingen zijn
niet
te koop. Er ontstond een zekere queeste die ik zou
omschrijven als "zoeken naar het vermogen om de juiste balans te
vinden". Mijn werk leren zien als deel van mijn
levensvervulling, niet als separate entiteit. Ik wilde mij
bewuster worden van de wereld om me heen; de maatschappelijke
–en de milieuproblemen die er zijn. Omdat ik in mijn voorgaande
werksituaties zowel te maken had met bosbouw en hout als met de
financiële wereld, besloot ik deze interesses samen te laten
vloeien. Zo kwam ik uit op de groeninvestering. Vooral de
bosbouw in teakplantages. De Stichtse Plantage werd een feit. Ik
vond het best een stap; deze investeringen brengen een risico
met zich mee –minimaal weliswaar- en er is ook veel
charlatanerie tussen. Mijn uitdaging werd, om deze ‘tak’ van
investeren zo integer mogelijk een kans te geven. Het kaf van
het koren leren onderscheiden. Dat kun je op veel manieren
realiseren; onder andere analyseert de Nederlandse
consumentenbond continu de mogelijke risico’s. Maar –en dat vind
ik het belangrijkste- ik wil garanderen dat het ecologische,
economische en humane welzijn van een investeringsgebied wordt
gewaarborgd. Dat volgroeide bomen deels gekapt worden en
tegelijk nieuwe opgroeien. Dat er scholing is voor de mensen in
een gebied en ook godshuizen. Ook dat er een toereikende
infrastructuur is of komt. En zo nog veel meer. Ik zie mijn werk
als het ware als een samenspel tussen "people, planet, profit."
In de gebieden waar ik actief ben heb ik waardevolle
persoonlijke contacten opgebouwd, hetgeen de efficiëntie van
levering als ook de kwaliteit van het hout ten goede komt’.
Waarom zou je in bosbouw investeren en
niet in iets anders?’ 
Een aantal
redenen. Zakelijk gezien levert het een jaarlijks rendement op
van 10% of meer. Je hebt veel fiscale voordelen. Het is een
goede manier om een pensioenbreuk te lijmen. Het is een win/win
situatie want het milieu verdient aan de investeerder en de
investeerder verdient aan het milieu. Afgezien van het
geldelijke vind ik duurzame bosbouw volkomen essentieel. De
gruwelijke hoevelheden oerwoud die zonder enig gevoel of
ecologisch besef verdwijnen puur vanwege
een korte termijnvisie;
elke keer krimpt mijn hart ineen. Alle diersoorten die al zijn
uitgestorven! Het houtgebruik zal voorlopig met 2,3 % per jaar
blijven stijgen. En het kan anders! Zoveel bezielder,
verstandiger ook. Dat is helemaal niet zo moeilijk. Het gaat om
–symbiose-: de mens leeft met en is afhankelijk van de natuur.
Grondstoffen voor medicijnen raken uitgeput; de lucht die we
inademen gaat achteruit. Ik denk ook aan de toekomst van
generaties na mij.’
Zie je lichtpunten? 
‘Jazeker;
ook door mijn werk voor
Forest Returns. We hebben een groeiend netwerk van
medestanders op dit terrein. Zo investeren steeds meer
religieuze internationale, nationale en locale organisaties een
deel van hun kapitaal in duurzame bosbouw. Een tip trouwens ook
voor de vrijzinnigheid. Door religies die samen investeren in
China blijft zo een beboste bergketen in stand, die tegelijk als
heilige plaats wordt beschouwd. Er staat een belangrijke tempel
die nu in oorspronkelijke staat wordt teruggebracht. Dit
bewerkstelligt de zogeheten Alliance for Religions and
Conservation. (zie:
www.arcworld.org, red.). En ook mijn bedrijf
Forest Returns maakt zich sterk voor een herstelde natuurlijke
spreiding van flora en fauna. Ik put kracht uit mijn positieve
resultaten in deze. De jaguar is bijvoorbeeld in sommige van de
gebieden waar ik werkzaam ben weer terug van weggeweest! Een
evenwicht is nog mogelijk, wanneer wij dit persoonlijk maar
gezamenlijk echt willen!’
Voor meer informatie:
info@forestreturns.com.
Peronne Boddaert .